دلنوشته ها من

داداش که داشته باشی... یکی هست که وقتی ناراحتی تنها امیدت اینه که اون باورت داره و منتظر شندن حرفاته داداش که داشته باشی... یکی هست که با وجود اینکه حرفات تکرارین و همش غر زدنن انکار میکنه و میگه بگو داداش که داشته باشی... یکی هست خطاهاتو که براش میگی عصبی میشه و رگ غیرتش به جوش میاد داداش که داشته باشی... یکی هست که اعصاب خوردت رو سر اون خالی میکنی و اون آرومت میکنه داداش که داشته باشی... یکی هست که لب و لوچه آویزونت رو به لبخند تبدیل میکنه با حرفاش داداش که داشته باشی... یکی هست وقتی یهو یچی بگه اونم بگه :کیه برم خط خطیش کنم؟؟!! داداش که داشته باشی... یکی هست...

شده تقديرِ كسي باشي و قسمت نشود؟ سالها گيرِ كسي باشي و قسمت نشود؟ پشتِ يك قلبِ به ظاهر خوش و يك خنده ي تلخ شده زنجيرِ كسي باشي و قسمت نشود؟ در ميانِ تپشِ آينه پنهان شَوي و روح و تصويرِ كسي باشي و قسمت نشود؟ شده در اوجِ جواني ، با همين ظاهرِ شاد تا گلو پيرِ كسي باشي و قسمت نشود؟ شده ازاد و رها باشي و تا عمقِ وجود رام و تسخيرِ كسي باشي و قسمت نشود؟ مي شود با همه ي ريشه و رگهايِ تَنت سالها گيرِ كسي باشي و قسمت نشود...